खुल जा सिम सिम...

आज दागिने आवरायला काढले, सोन्याचे नाहीत, असेच, चांदी, बिड्स वगैरे वगैरे.

फ्रस्ट्रेशन येणार होतंच. ते आलं.

ते येण्याची सुरुवात पुस्तकं आवरतानाच झाली.

त्यांची ती अगणित खोकी भरत जाताना पाहणं.. जाऊदे.

मग कपडे, भांडी...

आपण गोष्टी का जमवतो हा एक नैराश्याच्या काळोखात नेणारा विषय आहे. माझ्या मिनीमालिझमचा वाजलेला बोऱ्या मांडायचा आहेच, त्याकरता फोटो डॉक्युमेंट करत आहे व्यवस्थित.

बाकी आपण तीसेक वर्ष मांडलेलं घर रिकामं करून काही काळाकरता का होईना बाहेर पडण्याचा, दुसऱ्या शहरात जाण्याची तयारी करण्याचा अनुभव मानसिक दृष्ट्या इतका विदारक ठरेल असं मलाही वाटलं नव्हतं.

पुन्हा येऊ याच जागी, पण ते घर हे घर नसणार.

-

अक्षय्य तृतियेच्या मुहूर्तावर काही तरी नवी सुरुवात करायला हवी, खरं तर आज घराचं शिफ़्टींग पूर्ण करुन ठाण्याला रहायचा मुहूर्त करायला हवा होता, तो काही पॅकिंग संपतच नसल्याने झाला नाही, पण म्हणून इथे, या माझ्या व्हर्च्युअल घरात पुन्हा परतायचं ठरवलं.